Jæja það eru nú nokkrar sólarupprisur síðan við skráður athæfi okkar hér á þessa síðu og komin tími á nýjar sögur...
Það er nú ekki mikið merkilegt að frétta héðan svo sem, en þó eitthvað búið að bralla. Þriðjudaginn fórum við Heiða og Flóvent í heimsókn á Laugar til Júlíu og Búa. Brimir littli var í fríi frá leikskólanum svo við eyddum deginum með honum. Um hádeigið skruppum við svo í blíðviðrinu í berjamó sem búið er að plana í langan tíma. Flóvent hékk í "burðarbarnapoka" framan á mér og naut veðursins með okkur og stein sofnaði svo í góðu yfirlæti. Ég, flóvent, Heiða, Heiður Anna, Brimir, Júlía og Birna amma týndur töluvert þó höfðum við Flóvent ákveðið að fylgjast bara vel með og njóta síðar góðs af. Ekkert sáum við af krækiberjum en það var alveg heil nó af bláberjum. Þegar heim var komið var ákveðið að búa til "heilsu" sultu úr þeim, þ.e. minna af sykri en venjulega. Mallið virkaði feikna vel og úr varð hin fínasta sulta.
Annars erum við nú bara búin að hafa það letilegt. Flóvent nýtur þessa daga núna í að sofa og sofa. Hann fór þó í fyrstu sprautuna sína á mánudaginn og sem betur fer ferðast hann en sem handfarnangur því annars færi hann þangað aldrei aftur. Hann fékk smá hita eftir sprautuna sem algengt er, sem betur fer þó ekki mikinn, aðeins nokkrar kommur. Við ætluðum nú ekki að láta hann hafa stíl, en þegar leið á kvöldið ákváðum við að gefa honum einn svo hann gæti sofið þetta alt úr sér sem og hann gerði.
Við erum líka að venja hann á rúmið sitt. Hann hefur hingað til bara sofið á næturnar úti í vagni, nei nei, engar áhyggjur, hann hefur þó hingað til sofið í vagninum uppi hjá okkur. Svo þegar hann hefur rumskað þá er bara að rugga honum smá, mjög hentugt. En nú höfum við verið að venja hann á rúmið sitt og gengið bara nokkuð vel. Hann er með syngjandi ljósbangsa við hliðiná sér sem tekur við söngstundum pabba hans. Mjög þægilegt. Í kvöld þegar ég var svo að svæfa hann, þá raulaði hann með laginu frá bangsanum upp úr svefni.. Trúir því sem trúa vill. En það fanst mér allavegana.
Flóvent er farinn að uppgvöta puttana sína og stakk hnefanum ofan í maga um helgina. Ég náði henni þó út úr honum, alveg ferlegur. Hann er farinn að reyna grípa í hluti, eins og bangsan og vatnsperlurnar á hendinni á mömmu sinni, hann hittir þó ekki alltaf.
En annars er hann nú orðin svaka stór, svona miðað við almennilegar fjarstýringar og stækkar en upp úr fötunum sínum. Passar varla í vagninn ennþá.
Fæðingarorlofið mitt endar nú senn svo á morgun er planað að ræða við hér konu sem rekur veitingarstaðinn Sölku, sjáum hvað henni fynst um þennan Reykvíking sem kom til að ræna hér störfum af blóðbornum norðlendingum 
Jæja. Síminn er alltaf opinn hjá mér ef ég er ekki að nota skeiðklukkuna til að mæla hversu legni ég get haldið niðrí mér andanum. Þar til biðjum við að heilsa þeim sem vilja þekkja okkur.
Marinó, Heiða og Flóvent Bjarni
Kveðja frá Húsavík